Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

                                                                                   ΠΕΡΑΣΑ
                                                                         ΠΕΡΠΑΤΩ ΚΑΙ ΝΥΧΤΩΝΕΙ.
        ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ ΚΑΙ ΝΥΧΤΩΝΕΙ.
        ΟΧΙ,ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ.


ΥΠΗΡΞΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΡΗ.
ΞΕΡΩ ΑΠ'ΟΛΑ. ΛΙΓΟ ΑΠΌΛΑ.
ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ΟΤΑΝ ΜΑΡΑΙΝΟΝΤΑΙ,
ΠΟΤΕ ΠΡΑΣΙΝΙΖΟΥΝ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΚΡΥΩΝΟΥΜΕ
ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΓΥΡΙΖΕΙ Η   ΚΛΕΙΔΑΡΙΑ ΤΩΝ                                                                                                                                  ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ    Μ' ΕΝΑ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΛΗΣΜΟΝΙΑΣ.
                                                                  ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ.


                                                                 ΠΕΡΑΣΑ ΜΕΡΕΣ ΜΕ ΒΡΟΧΗ,
                                                                 ΕΝΤΑΘΗΚΑ ΠΙΣΩ ΑΠ'ΑΥΤΟ
                                                                 ΤΟ ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑ ΤΟ ΥΔΑΤΙΝΟ 
                                                                 ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΑ,
                                                                 ΟΠΩΣ Ο ΠΟΝΟΣ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ
                                                                 ΟΤΑΝ ΤΟ ΥΣΤΑΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΟΥΣ ΦΕΥΓΕΙ
                                                                 ΚΙ ΟΠΩΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΩΝ ΓΕΝΑΙΩΝ.
                                                                 ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ.


ΠΕΡΑΣΑ ΑΠΟ ΚΗΠΟΥΣ, ΣΤΑΘΗΚΑ ΣΕ ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΙΔΑ ΠΟΛΛΑ ΑΓΑΛΜΑΤΙΔΙΑ ΝΑ ΓΕΛΟΥΝ.
                                                                 ΣΕ ΑΘΕΑΤΑ ΑΙΤΙΑ ΧΑΡΑΣ.
                                                                 ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΥΣ ΕΡΩΤΙΔΕΙΣ, ΚΑΥΧΗΣΙΑΡΗΔΕΣ.
                                                                 ΤΑ ΤΕΝΤΩΜΕΝΑ ΤΟΞΑ ΤΟΥΣ 
                                                     ΒΓΗΚΑΝΕ ΜΙΣΟΦΕΓΓΑΡΟ ΣΕ ΝΥΧΤΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΡΕΜΒΑΣΑ.
                                                                 ΕΙΔΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΩΡΑΙΑ ΟΝΕΙΡΑ
                                                                 ΚΑΙ ΕΙΔΑ ΝΑ ΞΕΧΝΙΕΜΑΙ.
                                                                 ΟΧΙ,ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ.


                                                                ΠΕΡΠΑΤΗΣΑ ΠΟΛΥ ΣΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ,
                                                                ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ,
                                                                ΚΙ ΕΜΕΝΕ ΠΑΝΤΑ ΧΩΡΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ
                                                                ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΠΛΑΤΥΣ ΧΡΟΝΟΣ.
                                                                ΠΕΡΑΣΑ ΑΠΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑΠΕΡΑΣΑ.
                                                                ΕΓΡΑΨΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑΕΓΡΑΨΑ.
                                                  ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΕΟ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΗΚΑ ΑΚΟΠΑ.
                                                               ΕΛΑΒΑ ΚΑΡΤΕΣ ΣΥΝΤΟΜΕΣ:
                                                               ΕΓΚΑΡΔΙΟ ΑΠΟΧΕΡΑΙΤΗΣΤΗΡΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
                                                               ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ
                                                               ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΗΣ ΠΙΖΑΣ ΠΟΥ ΓΕΡΝΕΙ.
                                                               ΟΧΙ,ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ ΠΟΥ ΓΕΡΝΕΙ Η ΜΕΡΑ.


                                                               ΜΙΛΗΣΑ ΠΟΛΥ.ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ,
                                                               ΣΤΟΥΣ ΦΑΝΟΣΤΑΤΕΣ ,ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ.
                                                               ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ.
                                                               ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΧΕΡΙΑ 
                                                               ΚΑΙ  ΝΑ ΧΑΝΩ ΧΕΡΙΑ.
                                                               ΟΧΙ,ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ.


                                                              ΤΑΞΙΔΕΨΑ ΜΑΛΙΣΤΑ.
                                                              ΠΗΓΑ ΚΙ ΑΠΟ ΕΔΩ,ΠΗΓΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ..
                                                              ΠΑΝΤΟΥ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΓΕΡΑΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ.
                                                              ΕΧΑΣΑ ΑΠΟ ΕΔΩ ΕΧΑΣΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΕΙ.
                                                              ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΕΧΑΣΑ.
                                                              ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΡΟΣΕΞΙΑ ΜΟΥ.
                  ΠΗΓΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥ ΟΦΕΙΛΟΤΑΝ ΕΝΑ ΠΛΑΤΟΣ.ΠΕΣ ΠΩΣ ΤΟ ΠΗΡΑ.
                                            ΦΟΒΗΘΗΚΑ ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΤΗΚΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ,
                                            ΤΟΥΣ ΕΙΔΑ ΝΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΙΑΣ ΗΣΥΧΗΣ   ΣΚΟΝΗΣ   
                                                      ΠΟΥ ΔΙΕΤΡΕΧΕ ΜΙΑΝ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑΝ
                                                      ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΧΟ ΜΙΑΣ ΚΑΜΠΑΝΑΣ ΕΛΑΧΙΣΤΗΣ.
                                                      ΚΑΙ ΗΧΗΘΗΚΑ ΣΕ ΚΩΔΩΝΟΚΡΟΥΣΙΕΣ
                                                      ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΡΗΜΙΑΣ.
                                                      ΟΧΙ,ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ.


                                                                 ΕΠΙΑΣΑ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΣΙΓΟΚΑΗΚΑ.
                                                        ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕ ΟΥΤΕ ΤΩΝ ΦΕΓΓΑΡΙΩΝ Η ΠΕΙΡΑ.
                                                        Η ΧΑΣΗ ΤΟΥΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΚΙ ΑΠΟ ΜΑΤΙΑ,
                                                        ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΜΕ ΑΚΟΝΙΣΕ.
                                                        ΟΧΙ,ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ.


                                                        ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΣΑ ΕΦΕΡΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Σ'ΑΥΤΟ 
                                                        ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ
                                                        ΟΤΑΝ ΕΙΧΕ ΝΕΡΟ ΠΟΛΥ,ΝΑ ΜΗ ΜΕ ΠΑΡΕΙ 
                                                        ΚΙ ΟΣΟ ΗΤΑΝ ΔΥΝΑΤΟΝ ΦΑΝΤΑΣΤΗΚΑ ΝΕΡΟ 
                                                        ΣΤΑ ΞΕΡΟΠΟΤΑΜΑ
                                                        ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΥΡΘΗΚΑ.


                                                        ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ 
                                                        ΣΕ ΣΩΣΤΗ ΩΡΑ ΝΥΧΤΩΝΕΙ.




                                                                                    ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ




























  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου